tinna.arnarson.net

Ég er hættessu... farin... bless!

Það helsta sem er í fréttum er auðvitað að ég er komin heim frá Englandi, en aðallega að eftir 13 daga flytjum við Andrew inn saman!!!

Hae elsku rjomabollurnar minar!

Langadi nu bara ad lata vita af mer! Er a lifi og allt gengur prydilega. Er reyndar frekar upptekin med verkefnid mitt og timaramminn sem eg tharf ad vinnan innan er frekar throngur, en sidan hvenaer hefur madur ekki verid til i ad taka sma askorun, eh?

Pabbi kom um helgina og vid skruppum i midbae Manchester a fostudeginum og fengum okkur tvo a "Shakespeare pub" og spjolludum heilmikid saman um allt og ekkert. Sidan tokum vid leigara heim, skiptum um fot og Andrew kom og sotti okkur til thess ad fara ut ad borda a itolskum veitingastad i midbaenum sem heitir "The Olive Press". Thar attu ser stad god umraeda um ahugaverda hluti en eg var adallega i thvi ad njota kokteilsins mins og sukkuladikokunnar minnar

Eftir matinn brunudum vid Andrew upp i Lake District en pabbi vard eftir i M'cr thar sem hann var ad fara a tvo fotboltaleiki um helgina. Hann hefi betur komid med okkur upp i LD og farid a leikinn a sunnudeginum en sleppt Bolton-Westham thar sem thad var vist ferlega lelegur og leidinlegur leikur. "Hindsight is a wonderful thing" eda thad er audvelt ad vera vitur eftira :o)

Vorid er komid i Englandi og thad hlynar med hverjum deginum. Mer finnst vodalega skrytid ad eg se buin ad vera herna i manud en mer finnst timinn hafa lidid mun fljotar herna heldur en hann gerdi i Frakklandi thegar eg var thar a laera fronsku sl sumar. Eg hugsa ad thad se einfaldlega af theirri astaedu ad eg er uppteknari her en eg var thar - i France var meira verid ad djamma og vaka frameftir og slappa af a strondinni thegar skolinn var buinn en eg hef adeins meiri skyldum ad gegna her.

Jaeeeeeeja, eg aetla ad fara ad vinna!

Cheerio mates!

Miss Tee

Hún Svandís mín varð 23 ára gömul (sjihhht) 6. mars sl. en þessi elska lá í vibbapest og gat ekki gert sér glaðan dag. Ég og Natalie vildum gera eitthvað fyrir hana og færðum henni gjöf og súkkulaðimöffins! Natalie tók myndir af kökunum og þær verður sko að sýna alheiminum:





Langaði bara að deila þessari list með ykkur

Hæææææjjj!!!

Hef verið netlaus síðan 19. mars en er loksins komin með netið hér heima í Manchester!

Það var sem endranær yndislegt að vera í Lake District og hreint eins og að vera á 5 stjörnu hóteli, svo mikið var dekrað við mann. Ég er reyndar með töluvert miklar harðsperrur og hálfgert þursabit sem leiða má til keppnisskaps míns í Wii!! Reyndar vorum við Andrew að spila borðtennis líka þónokkuð lengi á mánudeginum sem gæti verið valdurinn að þessu. En hvílík snilld sem Nintendo Wii er! Við vorum með æði fyrir þessu og ég, Andrew og Russ fórum meira að segja út í búð á mánudeginum til að kaupa fleiri leiki! Haha!

Það var þvílíkt frábært að fá Guðnýju og Lilju í heimsókn og okkur öllum fannst ekkert smá notalegt að vera í faðmi Harper fjölskyldunnar. Ótrúlega ÓTRÚLEGA fínt fólk en foreldrar hans heita John og Maureen. Þau tóku þátt í fjörinu á laugardagskvöldinu þar sem fáránlegt magn af alkóhóli var haft um hönd og meira að segja John tók þátt í Wii gamaninu!

Við spjölluðum um allt milli himins og jarðar við matarborðið, bæði um prumpubrandara og alvarlegri hluti og við "krakkarnir" enduðum síðan niðri í kjallara að spila snooker og sumir enduðu meira að segja dansandi upp á snooker borðinu - en sönnunargagn má finna á Facebook

Við fórum síðan draugþunn í göngutúr úti í skógi daginn eftir en að komast þangað án þess að æla í bílinn var enginn barnaleikur! Við vorum frekar þunn, með ekkert nema jógúrt og páskaegg í maganum og vegirnir voru hlykkjóttari en smáþarmar. En þegar komið var á leiðarenda gerði ferska loftið okkur svo sannarlega gott og ég tala nú ekki um hversu ljúft það var að fá sér gott í gogginn á pub á eftir. Ætlunin var að fara út þá um kvöldið en þrátt fyrir okkar bestu tilraunir enduðum við á sófanum með DVD sem við kláruðum ekki einu sinni. Váááá hvað við vorum þreytt.

Stelpurnar tóku síðan lest aftur til London og verða fram á fimmtudag. Verst að við náðum ekki að kveðjast því lestin stoppaði svo stutt! :-/

Við Andrew vöknuðum svo kl. 4:50 á þriðjudagsmorgninum til þess að keyra heim og Andrew henti mér til Manchester á leiðinni til baka. Þar sem ég var ekkert búin að koma mér fyrir eða finna út hvar neitt var, kom Andrew aftur til mín eftir vinnu með fullt af alls konar mat sem hann veit ég elska, handklæði úr egypskri bómull (bæði fyrir líkamann og hárið auðvitað), flísteppi þar sem mér hafði verið kalt um daginn, tannkrem, tyggjó, pepsi max og hvítt súkkulaði. Þessi elska!!! Hann ekki búinn að sofa neitt og þurfti svo að vakna klukkan 6:00 í morgun til þess að fara í vinnuna.

Svo er ég bara heima húna að vinna þar sem ég er með internetið hérna en ekki ennþá þar sem ég er að vinna að rannsóknarverkefninu. Frekar kósý bara, er í náttfötunum uppi í rúmi með tölvuna í fanginu. Og áðan þegar ég tók mér pásu naslaði ég á pepsi maxinu og hvíta súkkulaðinu sem Andrew færði mér og las slúðurblöð! Hihi, já, þetta er svakalega erfitt líf

En það er best að halda áfram núna en langaði til þess að láta ykkur vita að ég er komin með breskt númer:

+44 796 897 5351

Ta ta

TA

Hæhæ!!!

Kom til Englands í fyrradag og líst alveg hreint ágætlega á aðstæður mínar í Manchester. Við skötuhjú stoppuðum reyndar stutt því við fórum beint heim til Andrew þar sem ég á ekki að hitta leiðbeinendur mína fyrr en á morgun, fimmtudag. Eftir stuttan fund með siðanefnd er síðan bara löng helgi svo við förum til Lake District á morgun og verðum alveg fram á mánudag! Lilja og Guðný fljúga á morgun til London til að hitta fólk og kíkja á háskóla o.fl. og ætla að koma til okkar á laugardeginum og verða fram á mánudag! Hlakka rosa til!!!

Ég hef verið að taka því rólega heima við á meðan maðurinn minn "earns the crust" og er aðeins að reyna að undirbúa mig fyrir komandi verkefni. Það er búið að vera svakalega fínt að slaka aðeins á og láta stjana við sig hérna í "Bachelor's pad". Horfa á DVD í náttfötunum, fara út að skokka í prýðisgóða veðrinu hérna, fara í heitt bað og láta elda góðan mat fyrir sig af tveimur fjallmyndarlegum mönnum. Ahhhh...
Ég verð að segja að ég held mér eigi eftir að líka stórvel hérna í Englandi nema það er einn galli: Kotasælan hérna er ekki eins góð og heima. Ég hugsa nú samt að ég geti litið framhjá því...

En hvað finnst ykkur um það að daginn sem ég flyt til Englands í 10 vikur að krónan hafi verið í frjálsu falli þann morguninn í London?!
Ég fékk áfall þegar ég keypti mér pund á flugvellinum því ég þurfti að taka út pening til þess að borga vistun mína næstu 10 vikurnar!!
Tapaði þónokkuð mörgum þúsundköllum þarna!! Sjæse!!!

Eníveis, langaði bara til þess að láta vita af mér :o)

Heyrumst síðar!

Mrs Harper

Árshátíðin í kvöld, bústaður og svo út til Englands í 10 vikur! Jæks.

Hver á sætan kjól til þess að lána mér fyrir árshátíðina 14. mars?!?!? (stærð M/38)

Erhm... Það er eiginlega fáránlegt að hugsa til þess að ég sé að fara til Manchester eftir 19 daga þar sem ég verð í 10 vikur!!
Ekki alveg að fatta það! Enda verð ég í próflestri næstu vikuna og svo er bara að pakka og gera sig sæta fyrir árshátíðina og Englendinginn minn sem kemur 14. mars!

Síðan eftir að ég kem heim frá Manchester verður mjög stutt í það að Andrew hreinlega flytji til landsins og þar með að við flytjum inn saman! Svo þetta eru síðustu vikurnar okkar í fjarbúð (thank God!). Þetta er nú svolítið random er það ekki...
"Hvaaah, slakiði á! Ég átta mig alveg á stöðunni og að þetta sé bara eitthvað sumar fling á frönsku rivíerunni"
HAHAHA!!!


Prófið í dag gekk vel en er pirruð yfir einni villu sem ég veit að ég gerði - en það er alltaf þannig og það gerir engum gagn að væla yfir því!

Er farin aftur að læra, bæææææææj!

Í dag er Sunnudagur. Dagur til þess að vera þunnur og dagur til þess að geta lagst fyrir framan sjónvarpið með eitthvað ógeð í gangi, étandi pizzu og jafnvel nammi og dagur til þess að hafa ekki áhyggjur af neinu. Sú er þó ekki raunin því lífið er stundum bara ekki svo gott!

Ég hætti að blogga af því ég hélt hreinlega að enginn læsi blogg lengur. Það er kannski bara einhver misskilningur?
Allavegana verð ég nú að taka upp á því aftur þegar ég fer til lands ljótra kvenna - maður á víst ekki að segja að neinn sé "ljótur", það er enginn ljótur, a.m.k. ekki samkvæmt mömmu og ömmu. Maður á að segja "ófríður" eða eitthvað þvíumlíkt. Ég er sem sagt á leiðinni til lands ófríðra kvenna - en það stuðlar ekki einu sinni og er því ekkert gaman að segja. Hauður hinna óheppnu útlítandi hnáta?? Æji, hú kers.

Langaði bara til þess að láta alþjóð vita að ég var að gæla við þá tilhugsun að fara að blogga aftur :o)

En nú þarf ég að lesa um sjúkdóma sem geta herjað á magann!
Bless í bili!

T